آبگوشت بُزباش

شبا، وقتی چراغ خاموش میشد، تازه مغزمون کار می افتاد که حرف بزنیم

خیلی وقتا در مورد کتابا

خیلی وقتا در مورد شعرا

شعر و داستانایی که حفظ بودیم رو میخوندیم و در موردش حرف میزدیم

و واقعا چه شبای خوشی داشتیم

یاد اتاق 212، همون که آخر راهرو بود و یه پنجره خیلی کوچیک رو به طلوع داشت و یکی از تختاش بدون پایه و طبقه دوم بود بخیر ...

پینوشت1: از سر شب داشتم خودم زمزمه ش میکردم؛ ولی خب اینجا نسخه دیگه هست که دوسش دارم

پینوشت2: من سالهاست دلتنگ داشتن یه شبی مثل شبای خوابگاهم ...