آبگوشت بُزباش

یه کلاسی میرم، یه همکلاسی خانم نزدیک 70 ساله داریم که واسه بدیهی ترین موضوعات از استاد سوال میپرسه! دیروز همزمان چندتا دیتا درمورد خودش داد:

با دیپلم معلم آموزش و پرورش بوده

بعد از بازنشستگی تصمیم گرفته ادامه تحصیل بده

تازه از کانادا برگشته چون دخترش باردار بوده و رفته پیشش برای زایمان

پارسال ارشدش رو دفاع کرده (دانشگاه آزاد) و امسال دکتری دانشگاه ما قبول شده (خودش گفت با شرط معدل و به عنوان استعداد درخشان، در صورتی که استعداد درخشان دانشگاه تهران فقط از سراسری و ترجیحا از بچه های خود تهران میگیرن که تازه دفاع کردن، نه پارسال)

بعد کاشف به عمل اومد که ایشون همسر جانباز هستن و سهمیه دارن. خلاصه کنجکاو شدم ببینم سهمیه ها چقدر موثره تو قبولی؛ و تازه کارنامه ایثارگری (نمیدونم چه فرقی با سهمیه جانباز و شهید داره) دیدم و ... ملاحظه بفرمایید:

بعد قشنگیش میدونید کجاست؟ اینا برای کنکور تمام مقاطع سهمیه دارن، برای اشتغال سهمیه دارن، برای استخدامی و افزایش حقوق حق تقدم دارن، از بیمه و مالیات معاف هستن.

مساله اینجاست که من مخالف خدمات دادن به این قشر نیستم، اما این خدمات تا کجا باید باشه؟ یعنی کجا به طرف میگن خب دیگه تا اینجا حمایت شدی، حالا دیگه با بقیه رقابت کن و اگه شایستگی داری به چیزای دیگه هم برس؟