آبگوشت بُزباش

با نستعلیق روی دیوار سمت چپ تختم نوشته بودم:

خرم آن روز کزین منزل ویران بروم

راحت جان طلبم وز پی جانان بروم

یکی از بچه ها هم بود که هر وقت میومد اتاق پیشم، به شوخی می‌گفت: پس هنوز خر نشدی و ساکن منزل ویران موندی...

بنظرم درستش شاید «ما آزموده‌ایم در این بخت، بخت خویش» درست ترش باشه؛ دلیلشم به خودم مربوطه؛ حافظ همشهریمه، کنار میایم با همدیگه...