آبگوشت بُزباش

قلم‌راآن‌زبان‌نبودكه‌سرعشق‌گويدباز  ورای‌حدتقريراست‌شرح‌آرزومندی

مفرد سُعَدا

2190

مفرد سُعَدا

بچه که بودم، تو خونه قدیمی‌مون، دراز می‌کشیدم زیر دوش و سقوط قطره‌های آب رو تماشا می‌کردم. الان هم خودم بزرگتر از اون زمان شدم و هم خونه‌مون خیلی کوچیکتر؛ دیگه اندازه من و ابعاد حموم تناسب درستی برای دراز کشیدن زیر دوش بهم نمیدن

قافیه به تنگ اومده، شاعر جفنگ میگه

یکشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۵ ،ساعت 13:52